Μνημόσυνο Μνήμης στην 75η επέτειο της Μάχης του Μακρυγιάννη

Μνημόσυνο Μνήμης στην 75η επέτειο της Μάχης του Μακρυγιάννη
Τελευταία ενημέρωση 13/12/2019

Την Κυριακή 1 Δεκεμβρίου 2019, στον Ι. Ν. Αγίου Γεωργίου Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη,  τελέσθηκε το Ετήσιο μνημόσυνο υπέρ ψυχών των Πεσόντων στη Μάχη των Αθηνών το Δεκέμβριο 1944. Παρέστηκαν ο Πρόεδρος της Π.Ο.Α.Σ.Α. υποστράτηγος ε.α. ΧΡΙΣΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ Ευάγγελος και μέλη του Δ.Σ. αυτής  , ο Πρόεδρος ΧΡΙΣΤΟΛΟΥΚΑΣ Νικόλαος Αντιστράτηγος  ε.α.  και τα μέλη του Δ.Σ. του Συνδέσμου Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών  , εκπρόσωποι Συνδέσμων και ενώσεων Αποστράτων Σωμάτων Ασφαλείας, ο πρόεδρος της Ε.Α.Α.Σ. αντιστράτηγος ε.α. ΡΟΖΗΣ Βασίλειος   καθώς και πλήθος κόσμου .

Μετά την θεία λειτουργία στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου Μακρυγιάννη τελέστηκε η Επιμνημόσυνη δέηση και στη συνέχεια στον προάυλιο χώρο  ακολούθησαν οι ομιλίες το προσκλητήριο των πεσόντων τήρηση ενός λεπτού σιγής και εψάλη ο Εθνικός μας Ύμνος 
Παραθέτουμε ολόκληρη την ομιλία του κύριου ομιλητή της εκδήλωσης .

Ομιλία, Νικολάου ΚΟΥΤΡΟΥΜΠΗ Ταξίαρχου ε.α  Ελληνικής Χωροφυλακής
Αθήνα 1 Δεκεμβρίου 2019
                                                             
ΘΕΜΑ: ΔΕΚΕΜΒΡΙΑΝΑ 75 χρόνια μετά, κρίσεις και συμπεράσματα»      

Αιδεσιμότατε,  Κυρίες και κύριοι,

  Τιμή σ΄εκείνους όπου στη ζωή τους
ώρισαν να φυλάγουν Θερμοπύλες
ποτέ από το χρέος μη κινούντες…
………………………………….
Μας προτρέπει ο Αλεξανδρινός Ποιητής  Κωνσταντίνος Καβάφης
Και αυτό το καθήκον  εμείς , επιτελούμε σήμερα.

Βρισκόμαστε στον ιερό  αυτό χώρο, τον καθαγιασμένο με το αίμα ηρωικών τέκνων της Ελλάδος,  πλάι στο υπέρλαμπρο Αρχαιολογικό Μουσείο της Ακροπόλεως,  για να εκφράσουμε την ευγνωμοσύνη μας και πάνω απ’ όλα να αποτίσουμε φόρο τιμής,  σ’ εκείνους  που έπεσαν, μαχόμενοι ηρωικώς, για  την τιμή και τα ιδανικά της πατρίδος, υπερασπιζόμενοι τις δικές τους Θερμοπύλες.

Σε αυτούς, που σ’ ένα ξέσπασμα αυταπαρνήσεως και εθελοθυσίας,  στάθηκαν  όρθιοι  και έφραξαν με τα κορμιά τους, το δρόμο στις ορδές του ερυθρού ολοκληρωτισμού, οι οποίες  απείλησαν θανάσιμα την ελευθερία, την δημοκρατία,  την  ανθρώπινη αξιοπρέπεια, αλλά και την ακεραιότητα της φιλτάτης πατρίδος.

Στους υπερασπιστές του Μακρυγιάννη, Αξιωματικούς και Οπλίτες, που πήραν την απόφαση, να κλεισθούν σε αυτό το χώρο, ο οποίος λίαν επιτυχώς χαρακτηρίσθηκε ως ΧΑΝΙ ΤΗΣ ΓΡΑΒΙΑΣ, ορκισμένοι να μην επιτρέψουν στον εχθρό να περάσει. Να μην αφήσουν την Αθήνα να πέσει στα χέρια  του αναρχοκομμουνισμού. Και τήρησαν τον όρκο τους μέχρι τέλους.

 Πολέμησαν μόνοι, χωρίς ελπίδα ενισχύσεων, ενίοτε χωρίς τροφή και νερό. 
Αποδεκατίστηκαν   από τα πυκνά εχθρικά βόλια. Πολλοί οι νεκροί, 163 μετρήθηκαν, σ’ αυτό το χώρο, μα  περισσότεροι ήταν οι τραυματίες και οι αγνοούμενοι. Και όμως, οι λίγοι ζωντανοί δε λιποψύχησαν. ʼντεξαν, άντεξαν και  νίκησαν.

 Τους ταιριάζει λοιπόν,  ο στίχος του Κάλβου:

«Ω! γνήσια της Ελλάδος τέκνα
ψυχαί που επέσατε,
εις τον αγώνα ανδρείως
τάγμα εκλεκτών ηρώων
καύχημα νέον»

Κυρίες και κύριοι, για να κατανοήσουμε όσα έγιναν, στον τόπο αυτό, πρέπει να έχουμε κατά νου  ότι, το ΚΚΕ, που προκάλεσε τη συμφορά, ήταν ένα Κόμμα ξενοκίνητο, υποταγμένο στη Γ΄ Κομμουνιστική Διεθνή, που σκόπευε  στον ένοπλο αγώνα για την επικράτηση του διεθνούς κομμουνισμού.
 Με αυτή την ιδιότητα, διαχρονικά, διέπραξε τα εθνικά εγκλήματα και τις εθνικές προδοσίες, που του καταλογίζονται, με αποκορύφωμα τη σφαγή των Αθηνών το Δεκέμβριο του 1944 και τον συμμοριτοπόλεμο των ετών 1946-1949, που ακολούθησε.
Αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε.

Το ερώτημα που τίθεται από κάθε καλόπιστο άνθρωπο είναι: Μπορούσε να αποφευχθεί η τραγωδία;  Και από ποίον εξηρτάτο αυτό το ενδεχόμενο;
Η  απάντηση είναι απερίφραστα ναι!! Από το ΚΚΕ του Σιάντου. Αν και εφόσον εκτιμούσε σωστά την εθνική συγκυρία και τηρούσε τις Συμφωνίες που είχε υπογράψει στο Λίβανο το Μάιο και στην Καζέρτα το Σεπτέμβριο του 1944.

Δυστυχώς η ηγεσία του ΚΚΕ, αγνόησε  το νέο STATUS QUO που είχε διαμορφωθεί στην Ευρώπη, από τη Συμφωνία των Συμμάχων για τον καθορισμό των   σφαιρών επιρροής Τη μοιρασιά μεταξύ Τσόρτσιλ και Στάλιν και  δεν έλαβε υπόψη τις συνέπειες που θα είχε η  αποστασία των υπουργών του από  την Εθνική Κυβέρνηση και η μονομερής απόσυρση   του ΕΛΑΣ από τις  συμμαχικές δυνάμεις, περιφρονώντας τις δεσμεύσεις που είχε αναλάβει, με τις Συμφωνίες του Λιβάνου και της Καζέρτας.  

Έτσι το ΕΑΜ/ΕΛΑΣ/ΚΚΕ, παρά τις δεσμεύσεις που είχε αναλάβει αμέσως σχεδόν, μετά την άφιξη της Εθνικής Κυβερνήσεως στην ελεύθερη πλέον πατρίδα, στις 12 Οκτωβρίου 1944, εξεδήλωσε τις δόλιες προθέσεις του και έθεσε σε εφαρμογή  την εκτέλεση του βασικού του σχεδίου, για την κατάληψη της εξουσίας, με κάθε τρόπο.

Μπροστά στις παράλογες, πιέσεις που ασκούσαν οι προσκείμενοι στο ΚΚΕ υπουργοί, προς την Κυβέρνηση και οι απαιτήσεις που προέβαλαν, ο Γεώργιος Παπανδρέου, αγανακτισμένος κατήγγειλε: «Μας ζητούν, να παραδώσουμε την ΕΛΛΑΔΑ στον Κομμουνισμό. Αυτό δεν μπορούμε, δε δικαιούμεθα  να το δεχθούμε».

Παρά ταύτα όμως, ο Παπανδρέου, δεν το έβαλε κάτω. Με συνεχείς διαπραγματεύσεις και  διαγγέλματα  προς τον Ελληνικό, Λαό προσπάθησε να αποτρέψει  την επερχόμενη συμφορά.  Όλα όμως  έπεσαν στο κενό. Οι Κομμουνιστές δρούσαν βάσει σχεδίου και ήταν αποφασισμένοι.

Έτσι ο  Γ. Σιάντος, Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ, ανέλαβε την ευθύνη του εμφυλίου σπαραγμού.  Την 1 Δεκεμβρίου επανίδρυσε την Κεντρική Επιτρο-πή του ΕΛΑΣ, ανέλαβε προσωπικώς την ηγεσία  και παραβιάζοντας τη διασυμμαχική Συμφωνία της Καζέρτας, απέσυρε μονομερώς τον ΕΛΑΣ από τις συμμαχικές δυνάμεις.

Παράλληλα ο Ζεύγος, ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ, με εμπρηστικό άρθρο του, στο Ριζοσπάστη, την ίδια ημέρα,1η Δεκεμβρίου, έδινε το σύνθημα της ενάρξεως της ενόπλου εξεγέρσεως « Πέρασε η ώρα των διαπραγμα-τεύσεων», έγραφε, «και μόνο τα όπλα μπορούν να λύσουν τις διαφορές. Τώρα το λόγο έχουν οι μπαρουτοκαπνισμένοι μαχητές  του ΕΛΑΣ …».

Οι εξελίξεις είναι πλέον, ραγδαίες. Στις 2 Δεκεμβρίου, παραιτήθηκαν και τυπικά  οι υπουργοί που εκπροσωπούσαν το ΕΑΜ/ΠΕΑΑ/ΚΚΕ, από την Κυβέρνηση.

Την αμέσως  επομένη ημέρα 3 Δεκεμβρίου ακολούθησε η διοργάνωση του γνωστού αιματηρού συλλαλητηρίου στην Πλατεία Συντάγματος και οι λαϊκές  κινητοποιήσεις, παρά την  απαγόρευση της Κυβερνήσεως.

Ταυτοχρόνως, οι δυνάμεις του ΕΛΛΑΣ και των λοιπών κομμουνιστικών Οργανώσεων, έλαβαν θέσεις μάχης,  περισφίγγοντας και απειλώντας το Κέντρο της Αθήνας. Την περιοχή της Πλατείας Συντάγματος, όπου κτυπούσε η καρδιά της ελεύθερης Ελλάδος.

Η Κυβέρνηση, μπροστά σ’ αυτή την κατάσταση, σήμανε γενικό πολεμικό συναγερμό, παρά το γεγονός ότι, οι διαθέσιμες εθνικές δυνάμεις στην Αθήνα, ήταν ανεπαρκείς, για να αντιμετωπίσουν τον πανίσχυρο ΕΛΑΣ.

Τα Σώματα Ασφαλείας, κατ’ απαίτηση του ΚΚΕ, με απόφαση της Κυβερνήσεως, τελούσαν υπό διάλυση.

Η μόνη συγκροτημένη στρατιωτική δύναμη ήταν η 3η ορεινή Ταξιαρχία, όμως κι’ αυτή έφθασε στην Αθήνα με μειωμένη σύνθεση και χωρίς τον πλήρη οπλισμό της.

Το εκστρατευτικό Σώμα των ʼγγλων δεν είχε καλά, καλά αναπτύξει τις μικρές του δυνάμεις, για να μπορεί να παίξει αποτελεσματικό ρόλο στην αντιμετώπιση του ΕΛΑΣ, τουλάχιστον τις πρώτες ώρες και ημέρες.

Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ

Είχε έλθει η ώρα της Χωροφυλακής. ο Γ. Παπανδρέου, τη θυμήθηκε! Θυμήθηκε τη Χωροφυλακή, η οποία αυτές τις  κρίσιμες στιγμές, για την πατρίδα, επέπρωτο, να  βρεθεί, για  άλλη μια φορά, στο επίκεντρο των εθνικών γεγονότων για τη σωτηρία της Ελλάδος.

Το  βράδυ  της 3ης Δεκεμβρίου, ο Γεώργιος Παπανδρέου, υπό το βάρος των γεγονότων, κάλεσε εσπευσμένως τον Αρχηγό της Χωροφυλακής Συνταγματάρχη  Αργύρη Παπαργύρη, και ενώπιον,  και των υπουργών  Εσωτερικών  και Στρατιωτικών, του  δήλωσε: " Αρχηγέ, οι  δυνάμεις της Χωροφυλακής από αύριο καλούνται να   αναλάβουν το καθήκον  και την  ευθύνη  τηρήσεως της τάξεως, στην Αθήνα, δια της  αντιμετωπίσεως  των στασιαστικών στοιχείων".
Κεραυνός εν αιθρία; Εν πάση περιπτώσει, η στιγμή ήταν συγκλονιστική για τον Αρχηγό της Χωροφυλακής. Πριν από λίγες ημέρες, ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, ενδίδοντας στις πιέσεις των κομμουνιστών, δημοσίως, είχε δεσμευθεί να διαλύσει τη Χωροφυλακή και την Αστυνομία Πόλεων, προκαλώντας την οργισμένη αντίδραση των Αξιωματικών και Οπλιτών.

 Αλλά εδώ!  επρόκειτο για τη σωτηρία της πατρίδος, που είναι ο υπέρτατος νόμος. Δεν είχε άλλη επιλογή. Δεν της το επέτρεπε η ιστορία της. Το χρέος το ατομικό και συλλογικό, κυριαρχούσε στο μυαλό και στην ψυχή των ανδρών της Χωροφυλακής.
Τώρα, εκαλούντο, να αγνοήσουν όλες τις κατηγορίες και τις μομφές και να φανούν αντάξιοι των περιστάσεων, υπερβαίνοντας κάθε δυσαρέσκεια και αναπληρώνοντας τις τρομερές ελλείψεις σε οπλισμό, με την ψυχή τους και τα κορμιά τους.
 SALUS POPULI  SUPREMA LEX ESTO.

Και πράγματι, παρά τη μειονεκτική θέση που ευρίσκοντο, οι Χωροφύλακες έπραξαν το καθήκον τους. Θαυματούργησαν!! Ξέχασαν  τα πάντα. Η ευθύνη για την σωτηρία  των ιερών και οσίων δεν άφηνε περιθώρια για  τέτοιες σκέψεις. Έπρεπε  να φανούν ανώτεροι των περιστάσεων.

 Έτσι οι  δυνάμεις  της Χωροφυλακής, σε όλη την Αθήνα, τέθηκαν, αμέσως,  σε κατάσταση πολεμικής  ετοιμότητος, με επικεφαλής τον ίδιο το Αρχηγό. Ο ποίος το πρωί της 4ης Δεκεμβρίου, σε ένδειξη δυνάμεως και αποφασιστικότητας, επικεφαλής φάλαγγος, Αξιωματικών και Οπλιτών, με πλήρη πολεμική εξάρτηση, παρήλασε, δια μέσου των κεντρικών οδών των Αθηνών, Προκαλώντας τον ενθουσιασμό των κατοίκων και αναπτε-ρώνοντας το ηθικό τους.
 
Την  επομένη  5 Δεκεμβρίου, μιλώντας προς τους Αξιωματικούς και οπλίτες, του Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη, τους είπε απερίφραστα:" Αν  περάσουν  από του Μακρυγιάννη προς το Σύνταγμα, το πάν εχάθη. Από την άμυνά σας εξαρτάται η σωτηρία της Ελλάδος" Και η απάντηση ήλθε αυθόρμητα με μια φωνή: ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ!!!

Στο ίδιο πνεύμα ήταν και η ομιλία –προτροπή του ηρωικού Διοικητή του  Συντάγματος Συνταγματάρχου Χωροφυλακής  Γεωργίου Σαμουήλ, ο οποίος με απλά λόγια τους προέτρεψε: «...Πρέπει να αγωνισθώμεν όλοι μας με την ίδια αποφασιστικότητα  και την ίδια πίστη που επέδειξε πάντοτε  το Σώμα  της  Χωροφυλακής…. Η θυσία  για την πατρίδα πρέπει να μας εμπνέει και το  υπέρτατο χρέος προς την τιμή των όπλων μας πρέπει να μας οιστρηλατεί.
Ενώ ο Αντισυνταγματάρχης Πεζικού, Κωστόπουλος, δήλωσε: Είμαστε μελλοθάνατοι. Καταλάβατέ το, από δω θα βγούμε νικητές ή νεκροί». Και όλοι δέχθηκαν τη  πρόκληση της θυσίας και παρέμειναν!!!

Ο Κωνσταντίνος Καβάφης κλείνει το Ποιημά του «Θερμοπύλες» με το εξής:
Και μεγαλύτερη τιμή τους πρέπει,
Όταν προβλέπουν ( και πολλοί προβλέπουν)
Πως ο Εφιάλτης θα φανεί στο τέλος
Κι’ οι Μήδοι επί τέλους θα διαβούν».
 Μόνο που στου Μακρυγιάννη δε συνέβη αυτό, ο εχθρός δε διάβηκε.
 
Την 6η Δεκεμβρίου υπήρξε γενικευμένη επίθεση των ΕΛΑΣιτών εναντίων  όλων των φρουρών των Αθηνών, της Χωροφυλακής, της Αστυνομίας Πόλεων, των Χιτών του Γρίβα κλπ. πολλές από τις οποίες μετά από σκληρό αγώνα με πολλές θυσίες, εκάμφθησαν.

Έμειναν όμως απόρθητα τα δύο προπύργια. Η Σχολές Χωροφυλακής επί της Λεωφόρου Μεσογείων και  το θρυλικό Σύνταγμα Χωροφυλακής Μακρυ-γιάννη, που ήταν η Πύλη εισόδου στην Πλατεία Συντάγματος.. Αυτά δεν έπεσαν ποτέ.

Στο Μακρυγιάννη,  88 Αξιωματικοί   και  429  Οπλίτες της   Χωροφυλακής, και 12 εθελοντές, Αξιωματικοί και Υπαξιωματικοί  του  Στρατού, ανέλαβαν την ευθύνη να ανακόψουν την προέλαση των Ελασιτών και να ανατρέψουν τα σχέδιά τους. Και  το έπραξαν, αγωνιζόμενοι   όλοι  με ελευθέρα βούληση. Πιστοί στο πνεύμα  των Θερμοπυλών.

Έτσι ο εχθρός  δεν  πέρασε  την  πρώτη ημέρα. Δεν  πέρασε  την  δεύτερη, την  τρίτη, την  τέταρτη. Δεν πέρασε  ποτέ και την 13η ετράπη εις φυγήν κατησχυμένος, υπό το  βάρος της προδοσίας και των αποτρόπαιων εγκλη-μάτων του. Η Αθήνα εσώθη. Η δημοκρατία ενίκησε.

Στο ερώτημα γιατί το ΚΚΕ  τα έκανε όλα αυτά; Την απάντηση έχει δώσει με περισσό θράσος και ποταπότητα, μετά τη συντριβή των Συμμοριτών στο Γράμμο και το Βίτσι, το 1949, ο Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ Ν.Ζαχαριάδης:  Διότι αυτό μας επέβαλλε  το κομμουνιστικό – διεθνιστικό μας καθήκον». Τόσο απλά, τόσο κυνικά. Ο καθένας μπορεί βγάλει τα συμπεράσματά του!!

Η Πατρίς ευγνωμονούσα, ανεγνώρισε την προσφορά των υπερασπιστών του Μακρυγιάννη και τίμησε δεόντως και το Σώμα της Χωροφυλακής και τους ηρωικούς νεκρούς του.
Μία αποστροφή, στην ομιλία του  Κρανιωτάκη για την επέτειο της μάχης, συνοψίζει και εκφράζει το πνεύμα της πολιτείας και τα αισθήματα του  Λαού για τους υπερασπιστές του Μακρυγιάννη: Είπε:  « …Εσώσατε την ζωή όλων μας   και την οντότητα της φυλής και την τιμή της Ελλάδος…Αν η συνοικία αυτή, παρεβιάζετο το πλήγμα θα έπληττε τας Αθήνας εις την καρδίαν. Η Ελλάς θα έπιπτε νεκρά….»  


Κυρίες και κύριοι,
Σήμερα 75 χρόνια μετά, όλα έχουν αλλάξει.  Στο διάστημα αυτό, έτρεξε πολύ νερό στο αυλάκι της ιστορίας. Η Ελλάδα διεσώθη από τον κομμουνιστικό ολοκληρωτισμό και με πολλούς κόπους και ταλαιπωρίες, οικοδόμησε τη νέα κοινωνία και το νέο κράτος, βασισμένο στις δημοκρατικές και φιλελεύθερες αξίες και αρχές. Μια κοινωνία ελεύθερων και δημοκρατικών πολιτών, που ο καθένας συλλογιέται και εκφράζεται ελεύθερα.

Όλα αλλάξανε. Ο Μαρξισμός- Λενινισμός-Σταλινισμός, ως θεωρία και πράξη κατέρρευσε και εξαφανίσθηκε. Δεν υπάρχει πλέον Σοβιετική Ένωση και Γ’ Διεθνής. Τα Κομμουνιστικά Κόμματα διαλύθηκαν, όπου δε διατηρήθηκαν όπως στη χώρα μας, έγιναν εθνικά Κόμματα και εντάχθηκαν στην συνταγματική τάξη και νομιμότητα. Το ΚΚΕ εγκατέλειψε τη βία ως μέσο επικρατήσεως Δεν αποτελεί πλέον κίνδυνο. Τα πεπραγμένα του πέρασαν στη δικαιοδοσία της αδέκαστης ιστορίας. Αυτή θα κρίνει.

Σήμερα ένα πρέπει να είναι το μέλημα όλων, ανεξαρτήτως πολιτικών και ιδεολογικών πεποιθήσεων. Η επιβίωση και η προκοπή της Ελλάδος, και η ευημερία του Ελληνικού Λαού. Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε και οι κίνδυνοι που μας περιβάλλουν και μας απειλούν είναι πολλά. Στις προκλήσεις αυτές οφείλουμε να απαντήσουμε ενωμένοι και αποφασιστικοί.

 Ο καθένας από τη θέση που κατέχει να αναλάβει την ευθύνη που του αναλογεί. Να αισθανθεί και να συνειδητοποιήσει ότι αυτός είναι υπεύθυνος. Δικό του είναι το χρέος. Αν χαθεί η Ελλάδα αυτός θα είναι υπεύθυνος. Αυτός ο φταίχτης, όπως ορίζει, ο   Ν. Καζατζάκης.
Τώρα έχει έλθει η ώρα να ηχήσουν οι σάλπιγγες, οι  καμπάνες οι βροντερές να δονήσουν σύγκορμη τη χώρα πέρα ως πέρα.. οι φοβερές σημαίες να ξεδιπλωθούν στον αέρα». Το Έθνος να αφυπνισθεί.
Να σπεύσουμε όλοι, υπήκοντες στο Πνευματικό Εμβατήριο-κάλεσμα, του ʼγγελου Σικελιανού, που απευθύνεται προς όλους, μηδενός εξαιρουμένου, να βοηθήσουμε να σηκώσουμε τον ήλιο πάνω από την Ελλάδα… διότι όπως λέει, δε βολεί μονάχος του να ανέβη ο ήλιος… Και ο κόσμος έχει ανάγκη τον Ήλιο της Ελλάδος!!!

Αυτό είναι και  το μήνυμα που πρέπει να εισπράξουμε από τη θυσία των αγωνιστών του Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη, για το μέλλον.
Αν αυτό πράξομε, θα είναι και το καλύτερο μνημόσυνο στην αιωνία τους μνήμη.
Να είναι αθάνατοι.
 
ΖΗΤΩ ΤΟ ΑΘΑΝΑΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΝΕΥΜΑ.


Η ομιλία του Προέδρου της Π.Ο.Α.Σ.Α. 

Το ετήσιο μνημόσυνο στη μνήμη των θυσιασθέντων του Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη δεν είναι γιορτή μίσους όπως ισχυρίζονται κάποιοι . Είναι απόδοση τιμών , σ’  αυτούς που με υπέρμετρη αγάπη για τη πατρίδα τους , πίστη στον όρκο τους και υπερασπιζόμενοι πανάρχαιες ελληνικές  αρετές όπως η ελευθερία και η δημοκρατία θυσίασαν ό,τι πολυτιμότερο είχαν , την ίδια τους ζωή.
Σήμερα που η πατρίδα μας βάλλεται από παντού και κινδυνεύει εθνικά και οικονομικά οι αρχές που υπηρέτησαν οι θυσιασθέντες είναι και επίκαιρες  και σε κίνδυνο ευρισκόμενες. 
Για το λόγο αυτό οφείλουμε όλοι μας και ιδιαίτερα εμείς οι απόγονοι των θυσιασθέντων να διαφυλάξουμε ως κόρη οφθαλμού την εθνική ενότητα και ομοψυχία και να διακηρύξουμε από εδώ ,τον ιστορικό αυτό χώρο .
ΠΟΤΕ ΠΙΑ ΕΘΝΙΚΟΣ ΔΙΧΑΣΜΟΣ – ΠΟΤΕ ΠΙΑ ΕΜΦΥΛΙΟΣ ΣΠΑΡΑΓΜΟΣ – ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΜΦΙΛΙΩΣΗ
Ο Πρόεδρος του ΣΑΠΑΣΑ Αντ/γος ε.α. κ. Χριστολουκάς Νικόλαος ευχαρίστησε τους παρευρισκομένους για τη συμμετοχή και τόνισε ότι «οι Ήρωες συνάδελφοι στα χώματα αυτά έγραψαν με το αίμα τους μια ξεχωριστή σελίδα της Σύγχρονης Ιστορίας και της Δημοκρατίας. Η προσπάθεια επικράτησης του ολοκληρωτικού συστήματος της καταπίεσης απέτυχε μπροστά στη σθεναρή αντίσταση των πεσόντων μαχητών υπερασπιζόμενοι την αρχέγονη εθνική τους ταυτότητα, τα ιδανικά και τις αξίες τους και ιδιαίτερα την ελευθερία».
 Τέλος μίλησε προς τους παρισταμένους και ο  Πρόεδρος της Ε.Α.Α.Σ Αντιστράτηγος  ε.α. κ.  ΡΩΖΗΣ  Βασίλειος  
 
 Κατέθεσαν στεφάνι οι εξής : 
 
Πανελλήνια Ομοσπονδία Αποστράτων Σωμάτων Ασφαλείας (Π.Ο.Α.Σ.Α.)
Σύνδεσμος Αποστράτων Αστυνομικών Αθηνών   (Διοργανωτής)
Ένωση Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού (Ε.Α.Α.Σ.)
Ο κ. Ανδρέας Σαμουήλ
Συγγενείς και Φίλοι Θυμάτων Φενεού Κορινθίας
 Η Πανελλήνια Ένωση Αποστράτων Αξιωματικών Αστυνομίας Πόλεων 
Ο Σύνδεσμος Αποστράτων Αστυνομικών Δυτικής Αττικής
Η Λέσχη Αστυνομίας Πειραιά
Ο Πανελλ.  Σύλλογος Συνταξ. Αστ/κών Α.Π. & Ελ. Αστ.   «Ο 'Αγιος Αθανάσιος»
Ο Ένωση Αποστράτων ΕΚΑΜ
Η Ένωση Αποστράτων Αξιωματικών και Υπαξιωματικών Στρατού (ΣΜΥ)
Ο Παν. Σύνδεσμος Πολ/στών Εκστρ. Σώματος Μέσης Ανατολής – Ριμινιτών Ιερολοχιτών
Η Λέσχη Καταδρομέων και Ιερολοχιτών           
Ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Ε.Ο.Ε.Α. και Ε.Δ.Ε.Σ. «Ναπολέων Ζέρβας» 
Η Ομοσπονδία Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης Υ.Β.Ε. - ΠΑΟ 1941-1945 
Η Ένωση Αγωνιστών Εθνικής Αντιστάσεως 1941 – 1944  ΕΔΕΣ
Ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Αγωνιστών  Η ΑΣΒΕΣΤΗ ΕΘΝΙΚΗ ΦΛΟΓΑ Ναπολέων Ζέρβας  
Ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Μαχητών και Φίλων της Εθνικής Αντιστασιακής Οργάνωσης «Χ»     
Ο Σύνδεσμος Απογόνων Αγωνιστών και  Φίλων της Εθνικής Αντιστασιακής Οργάνωσης  542 Σύνταγμα Ευζώνων «Δημήτριος Ψαρρός»    
 και άλλοι αυτοβούλως προσελθόντες προς δοξασία & τιμή των πεσόντων ηρώων
Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός   
Σύνδεσμος Εθνικής Ενότητας 
Χρυσή Αυγή
Ελληνική Ορθόδοξη Νεολαία    
Εφημερίδα Ελεύθερη Ώρα      
Εφημερίδα Στόχος     
Εκδοτικός Οίκος Πελασγός     
Ίδρυμα Στρατηγού Γρίβα     
Σύνδεσμος Ιστορικών και Πολιτιστικών Ερευνών (ΕΠΟΚ)